Mijn laatste dagen in Amsterdam

nov 27, 2018 | Personal

Mijn laatste dagen in Amsterdam

Eindelijk een rustig momentje zodat ik weer wat kan schrijven. Inmiddels zijn we op Curacao gearriveerd en het voelt goed. Relaxed, vertrouwd en heerlijk warm. Ik was er ook echt aan toe want de laatste dagen in Nederland voelde als een race tegen de klok. Het was te verwachten maar ik vond het toch heel jammer om mijn laatste dagen in Amsterdam zo door te brengen.

We vlogen op woensdag en de zaterdag ervoor vierden we Curtey’s verjaardag nog in Amsterdam. Ik wilde heel graag zijn tweede verjaardag in Nederland vieren met onze familie en vrienden. We hebben er gelijk ook een afscheidsborrel van gemaakt aangezien we een paar dagen later naar Curacao vlogen. Het was heel gezellig en druk alleen was ik de avond ervoor met vriendinnen uit geweest tot vroeg in de ochtend dus ik was best brak. Misschien niet heel slim maar ik had het niet willen missen 😛 Aan het einde van de avond kon je me opvegen en volgens mij lag ik al om 21 uur te slapen op de bank.

Gelukkig mocht ik de volgende ochtend uitslapen en stond Jared met Curtey op. Maar die zondag was de intocht van Sinterklaas in Amsterdam en daar wilde ik heel graag met Curtey heen. Het was vlakbij ons huis en dus een kleine moeite. De rest van de dag stond in het teken van spullen voor ons nieuwe huis kopen. Voor degene die het niet weten, we hebben de volledige huisraad voor ons huis op Curacao nieuw gekocht en dat hebben we allemaal in Nederland gedaan. Reden hiervoor is het geringe aanbod op Curacao en de relatief hoge kosten die je ervoor betaald (vanwege het invoeren). Dus de afgelopen weken hebben we een lange lijst afgewerkt van alles wat we nog moesten kopen: van wasmachine tot waterkoker en van bedden tot badkamer matten. Alles zit inmiddels in de container onderweg naar Curacao.

Maandag, twee dagen voordat we vertrekken en er moesten nog een hoop verhuisdozen ingepakt worden. Terwijl Jared onze auto is gaan wegbrengen zodat deze ook verscheept kan worden ben ik samen met Curtey naar een aantal winkels geweest om de laatste dingen voor het huis te kopen. Ik hoef je niet te vertellen dat winkelen midden in Amsterdam met een peuter terwijl je haast hebt geen goed idee is. Maar ik had geen keuze. Dus verstand op nul en gaan.

Maandagavond zijn we met onze beste vrienden gaan eten bij Cecconi’s. Jared en ik waren helemaal kapot en moesten ook nog best veel doen (ik had dat inpakken toch een beetje onderschat) maar we wilden persé nog met ze gaan eten voordat we vertrokken. Ik lag rond 00:30 uur in bed en toen realiseerde ik me ineens dat dit een van de laatste nachten in Amsterdam was. Het is zo raar om te bedenken dat mijn leven er straks totaal anders uitziet. Over een paar dagen al. Ik merk dat ik emotioneel word en voor de zoveelste keer in de afgelopen weken huil ik mezelf in slaap.

Dinsdag, de laatste dag voordat we vertrekken. De verhuizers komen onze spullen ophalen en ik kan je zeggen, het was echt een race tegen de klok. Terwijl zij de vrachtwagen al aan het inladen waren stond ik nog de laatste verhuisdozen in te pakken met kleding, boeken en beauty producten. Maar het is gelukt! Ik had Curtey bij m’n moeder gedropt dus ik ging lekker met vriendinnen even met de voetjes omhoog bij de spa een paar deuren verderop. Jeetje wat was ik daar aan toe!

Tegen het einde van de middag ben ik bij m’n vader langs gegaan om hem gedag te zeggen. M’n vader is ouder, ziek en slecht ter been dus het is voor hem niet echt mogelijk om naar Schiphol te komen. Ik had een emotioneel afscheid verwacht maar gelukkig viel dat mee. Mijn vader is heel nuchter en wenst me altijd het allerbeste toe. Ook als dat betekend dat hij me (veel) minder gaat zien. Ik vind het wel moeilijk want hij wordt over een aantal weken geopereerd en ik ben er dan niet bij. Bij het afscheid slik ik een paar tranen weg en maak ik de afspraak met mezelf dat ik snel weer naar Nederland kom om hem op te zoeken.

Nadat ik Curtey bij m’n moeder had opgehaald hadden we thuis eten besteld en probeerden we aan Curtey uit te leggen dat dit onze laatste nacht in Amsterdam was en dat we morgen met het vliegtuig gaan. Dat laatste snapte hij wel, dat eerste dringt nog absoluut niet tot hem door. Ik vind het heel raar om te bedenken dat Curtey niet gaat opgroeien in Amsterdam, net zoals ik. Geen stadsjongen maar een island boy. Nou ja, geen slecht alternatief als ik er zo over nadenk 😌

Woensdag, de dag van ons vertrek. Ik had natuurlijk het goede voornemen om op tijd richting Schiphol te gaan zodat we niet hoefden te haasten en wellicht nog tijd hadden om te winkelen. Maar dat was natuurlijk wishful thinking. Ik begon me zelfs bijna zorgen te maken of we de vlucht wel gingen halen omdat we veel te laat uit huis vertrokken. Maar gelukkig was het rustig op Schiphol en konden we overal vrij snel doorlopen.

Maar ja, dan komt het afscheid nemen… Mijn moeder en BFF Livia waren naar Schiphol gekomen om ons gedag te zeggen. Ik wilde absoluut geen groots afscheid met een heel uitzwaai-comité maar de aanwezigheid van deze twee personen was toch wel heel erg fijn. We konden het lang droog houden maar op het moment dat wij door de poortjes moesten en zij achterbleven stroomden de tranen over onze wangen.

Ineens voelde ik me schuldig. Ik ging Curtey weghalen bij z’n oma. Voor m’n moeder was dit verschrikkelijk! Haar eerste kleinkind waar ze zo gek op is gaat nu aan de andere kant van de oceaan wonen. En Liv, wat ga ik jou missen. Onze dagelijkse telefoongesprekken onderweg naar werk, samen sporten, stappen en met de kids op het Amstelveld spelen op zondagochtend. We zijn enorm naar elkaar toegegroeid in de afgelopen 8 jaar en hebben samen hele mooie momenten beleefd. Dit is absoluut geen definitief afscheid maar een tijdelijk ‘goodbye’.

Toen ik even later in het vliegtuig zat had ik weer even een moeilijk momentje vlak voordat we opstegen. Ga ik dit echt doen? Maak ik de juiste keuze, ook voor Curtey? Ik snapte niet waar die twijfels ineens vandaan kwamen en ik vond het eigenlijk heel vervelend dat deze vragen door m’n hoofd gingen. Ik keek naar de stoel naast me waar Curtey heerlijk lag te slapen. Drumi dushi lieverd, dacht ik. Als we straks het vliegtuig uitstappen zijn we weer op je favoriete eiland. En we gaan voorlopig niet weg.

Liefs Gala

 

6 Reacties

  1. Lieve Gala, Jared en Curtey wij wensen jullie heel veel geluk op dushi Curacao met de familie en we zullen mekaar daar wel treffen, veel liefs uit Apeldoorn

    • Dank jullie wel en hopelijk tot snel! Groetjes

  2. Mooi verhaal Gala! Ik was ook wel blij dat het afscheid op Schiphol snel ging. Ik mis Curtey vreselijk, maar gelukkig hou je me op de hoogte met foto’s en verhaaltjes. Dikke knuffel

    • Dank je wel mam! Kusjes van Curtey! X

  3. Wat mooi geschreven weer!

    • Dank je wel! X

Andere berichten die je vast ook leuk vindt

Aan het werk op Curacao

   Het heeft precies 6 maanden geduurd. 6 maanden lang volop de tijd nemen om het eiland te leren kennen en fulltime thuis met Curtey te zijn. Geen verplichte wekker die elke dag om 6.15 uur gaat (los van Curtey 😅), geen directe collega’s die je meestal nog vaker ziet...

“Ben je alweer aan het werk?”

   Een aantal maanden geleden heb ik een post geschreven over het feit dat ik bijna dagelijks de vraag kreeg wanneer er een tweede kindje komt. Het grappige is dat na het publiceren van die post de vraag niet meer gesteld werd, haha. Vervolgens wilde iedereen weten...

Waarom wij voor de naam Curtey hebben gekozen

Curtey, die naam hoor je niet vaak. Deze opmerking hoor ik wel vaak wanneer ik antwoord geef op de vraag hoe mijn kind heet. Vaak moet ik de naam ook nog spellen voordat men echt doorheeft hoe je de naam uitspreekt. En het klopt. Het is ook niet een veel voorkomende...