fbpx

Week 41: Pechvogel Curtey en Regatta op Bonaire

Deze week krijgt een onverwachte wending als we op het laatste moment besluiten om mee te gaan naar de Regatta op Bonaire. Even een mini-break van Curacao en lekker relaxen wat je op Bonaire natuurlijk perfect kan doen. Wel had ik even een klein stress momentje toen Jared me vertelde dat hij een tas met mijn toiletspullen, make-up en haar producten in te taxi was vergeten. Breath in, breath out Gala, zei ik constant tegen mezelf en gelukkig was de tas na een uur weer terecht. Wederom een enorme pechweek voor Curtey en daarnaast begin ik me steeds vaker af te vragen of ik Stella moet laten steriliseren of niet…

Maandag
Curtey heeft de hele week vakantie van de opvang dus we brengen de dagen vooral door met knutselen, in de tuin spelen en ijsjes eten. Er is trouwens ook weer een nieuw hoofdstuk aangebroken in het Stoute Stella boek. Iedere keer als het hek open gaat omdat ik bijvoorbeeld met m’n auto naar buiten rijd glipt zij ook naar buiten en gaat er keihard vandoor. Ze rent dan vaak naar de buren ongeveer 5 huizen verderop en rent daar heel brutaal de tuin in. Alleen hebben die buren zelf ook 4 honden. Grote honden. En die zijn een stuk agressiever dan Stella is. Gelukkig zit er nog wel een heg tussen Stella en die honden maar ze gaat er altijd heel provocerend voor staan terwijl die honden helemaal gek worden en bijna uit hun vel springen. Vervolgens is het ook heel moeilijk om Stella weer mee terug te nemen naar huis want ze laat zich niet gemakkelijk pakken. Je kan je misschien voorstellen dat ik nu al een paar keer behoorlijk scheldend achter Stella aan heb gerend. Het is bovendien wellicht geen slecht idee om haar te laten steriliseren aangezien ze zo vaak de hort op gaat. Straks hebben we nog meer (baby) Stella’s rondlopen 🐶🐶

Dinsdag
Ik had ‘s middags na werk een paar afspraken staan waar ik zonder Curtey naartoe moest en dus zijn we aan het einde van de middag nog even met z’n tweeën op pad geweest. Ik besloot om naar Punda te rijden en met hem over de Pontjesbrug te gaan lopen. Dit heeft hij namelijk nooit eerder gedaan en ik moet eerlijk zeggen dat het voor mij ook alweer een hele tijd geleden was. Stella was ook gezellig mee en samen trotseerden we de wiebelende brug richting Otrobanda. Maar je raadt het natuurlijk al, zowel Curtey als Stella vonden de bewegende brug doodeng en klampten zicht aan me vast. Curtey durfde zelf niet over de brug te lopen dus die moest ik optillen en Stella zat vast aan de lijn maar draaide steeds rondjes om en door m’n benen waardoor ik een aantal keer bijna viel. Ik kan je vertellen, het was een bijzonder grappig tafereel om te aanschouwen en het zal me niets verbazen als men van een afstandje stiekem foto’s aan het maken waren. Les voor een volgende keer: óf kind mee, óf hond mee naar de Pontjesbrug maar deze combinatie is niet goed voor m’n stress level.

Woensdag
Vandaag wilde ik toch weer even naar Curtey’s aanhoudende hoest laten kijken aangezien dat nog steeds niet minder wordt. Hier op Curacao is het gebruikelijk (heb ik vernomen) dat je met je kind naar een kinderarts gaat wanneer er iets is en niet persé naar je huisarts. Ik ben hier op het eiland nog niet eerder naar een kinderarts geweest dus ik hoopte dat de arts van mijn voorkeur tijd en plek had. Heel toevallig (en gelukkig) konden we direct terecht om een check te doen bij Curtey. Dit deed de kinderarts heel uitgebreid (fijn!) en de conclusie was dat Curtey een heel klein beetje slijm bij een van z’n longen heeft wat waarschijnlijk de nasleep is van een virus infectie. Voor de rest was alles helemaal ok. We kregen een recept voor een juiste hoestdrank mee en moeten het nog even een aantal dagen aankijken. Curtey vond het wel leuk bij de kinderarts en wilde eigenlijk niet meer weg. En ik was vooral blij dat we nu een adres hebben waar ik met Curtey naartoe kan mocht er iets zijn en waar er goed naar hem gekeken wordt!

 

Donderdag
Eerder deze week stelde Jared voor om met z’n ouders mee te gaan per boot naar de Regatta op Bonaire. Dat leek mij een heel leuk idee want naast dat ik altijd wel open sta voor een weekendje weg was ik ook nog nooit op Bonaire geweest tijdens de Regatta. En dus vertrokken we vandaag om 8 uur vanuit de haven richting Bonaire. Ruim 2 uur hebben we erover gedaan en zowel Curtey als ik hebben in de tussentijd even een dutje gedaan. Het was namelijk weer een helse nacht. Meer wil ik er niet over kwijt 😑 We verbleven in de Terramar Apartments middenin Kralendijk welke direct aan de kust liggen. Hierdoor hadden we mooi uitzicht op zee en ook op alle festiviteiten die precies voor de deur plaatsvonden. Aan het einde van de middag gingen we naar het verjaardagsfeestje van Maui, Curtey’s neefje die 1 jaar werd. Het was heel gezellig en goed georganiseerd maar ik merkte aan Curtey dat hij niet helemaal lekker was. Normaliter is hij namelijk best druk en speelt hij graag met andere kindjes. Nu was dat niet zo en wilde hij de hele tijd bij mij op schoot zitten. Eerst dacht ik nog dat hij gewoon moe was doordat hij ‘s nachts heel vaak en lang wakker was. Maar al snel kwam ik erachter dat dit niet de reden was. Hij moest uit het niets overgeven en spuugde zowel mij als zichzelf onder. Niet veel later gebeurde dat nog een keer terwijl we net op het punt stonden om weg te gaan. Het was vooral heel sneu voor hem omdat hij niet lekker was en gewoon rustig bij mama in de armen wilde liggen. Je kan je dus voorstellen dat we vroeg op bed lagen en niet een hele spannende avond hadden…

Vrijdag
Curtey heeft maar liefst uitgeslapen tot 8 uur en stond gelukkig weer helemaal ok op. Na het ontbijt zijn we even door de stad gaan wandelen maar dat heeft niet heel lang geduurd. Niet omdat Curtey weer ziek werd of omdat het keihard begon te regenen. Maar simpelweg omdat Bonaire een heel knus maar klein stadje heeft waar je zo doorheen bent. Vervolgens zijn we met Jared’s familie gaan varen en zwemmen voor de kust. Het was super druk op het eiland en vrijwel alle restaurants waren volgeboekt maar gelukkig konden we nog een plekje krijgen bij Mezze. Dit is een sfeervol Midden-Oosters restaurant aan de ‘strip’ van Kralendijk waar je lekker kan eten. We hadden ons voorgerecht nog niet op of Curtey was weer aan de beurt… Hij viel van z’n stoel en het zitvlak van de stoel botste tegen z’n gezicht aan. Op het eerste gezicht leek het niet op een harde smak maar aan de manier waarop Curtey huilde merkte ik dat hij pijn had. Jared pakte hem direct op en toen ik hem wilde troosten zag ik dat het bloedde vlak onder z’n oog. Nog geen 10 seconde later was het gelijk dik en zag ik een snee in z’n huid. Het bleef bloeden en ik probeerde er ijs op te doen maar daar wilde Curtey niets van weten. Hij schreeuwde inmiddels het restaurant bij elkaar en Jared en ik keken elkaar aan. Het enige wat Jared vroeg was “moeten we het laten hechten?” Ik keek nog een keer naar de wond en knikte, “denk het wel” zei ik. Ik belde Jared’s zus op die ons kwam halen en samen reden we naar de poli nadat ik de rest van ons diner gecancelled had. Gelukkig was het niet druk bij de poli en werden we vrij snel geholpen. De wond moest schoongemaakt worden en de aanwezige dokter concludeerde dat het voldoende was om de wond te lijmen. Ik bereidde me al voor op een hysterisch tafereel waarbij je moederhart breekt maar Curtey gaf geen kik. Letterlijk geen kik. Hij lag doodstil op de behandeltafel en keek alleen maar recht voor zich uit. Ik was zo trots op hem! Zo snel als we er waren zo snel stonden we ook weer buiten en gingen we richting huis. De rest van de avond stond in het teken van heel veel kusjes en knuffels. Het zit hem niet mee de afgelopen weken!

Zaterdag
Curtey stond op met een dik en blauw oog maar verder leek het alsof hij er geen last van had, thank god. Hij was speels, vrolijk en druk als altijd. Een goed teken gelukkig. In de ochtend ben ik samen met Jared’s zus en de kids naar de kids corner op het pleintje om de hoek van ons appartement gegaan. Ze hadden daar allerlei spellen zoals bal gooien en ballonnen kapot prikken. Ook was er een heuse kids schuimparty en konden de kinderen een rondje op skelters rijden. Dit laatste was natuurlijk Curtey’s favoriet maar alle kindjes mochten maar maximaal 3 rondjes rijden voordat het volgende kindje mocht. En daar snapt Curtey helaas nog helemaal niets van. Dus telkens na het 3e rondje was het een enorm drama omdat hij niet verder mocht en een ander kindje de skelter van hem overnam. Zielig! Maar gelukkig kon ik hem afleiden met een lekker ijsje. Rond een uur of 12 begon de boat party aan de waterkant precies vóór ons appartement dus we hadden perfect uitzicht vanaf ons balkon. We zaten zo ongeveer front row voor dit feestfestijn wat ideaal was want ik kon niet met Curtey middenin die drukte gaan staan maar op deze manier toch genieten van de feestvreugde. Tegen het einde van de boat party zijn we naar buiten gegaan en hebben we een drankje gedronken bij Karel’s Bar aan de pier. Om de dag af te sluiten zijn we met Jared’s familie gaan eten bij Patagonia, een Argentijns grill restaurant aan de Kralendijk ‘strip’ waar je lekker kunt eten. Vervolgens was er nog een feestje gaande ter afsluiting van de Regatta maar deze moeke was moe en ging op tijd naar bed.

Zondag
We wilden vandaag graag ontbijten aan zee dus zijn we naar Jibe City gereden met z’n drieën. Toen Jared en ik een aantal jaar geleden op Bonaire waren hadden we hier ook een keer geluncht en ik vind het een hele fijne plek. Er hangt een chille vibe en je hebt prachtig uitzicht. We waren zo aan het genieten dat we bijna te tijd vergaten. We moesten namelijk op tijd bij de immigratie zijn om uit te klaren voor de terugtocht naar Curacao. Gelukkig duurde het uitklaren niet lang en al snel zaten we alweer op de boot terug richting Curacao. Ik heb enorm genoten de afgelopen dagen en vond het heerlijk om er even uit te zijn. Het voelde echt als een mini-vakantie! Inclusief alle ups & downs die daarbij horen…

Tot volgende week!

 Liefs Gala