fbpx

Week 42: Curtey’s eerste zwemles!

Hier op Curacao kan je niet vroeg genoeg beginnen met zwemles vind ik. Aangezien we thuis een zwembad hebben wil ik graag dat Curtey weet wat hij moet doen mocht hij er een keer in vallen. Dus deze week vond zijn eerste zwemles plaats! Hoe dat ging lees je hieronder. Daarnaast was ik in New York. Zonder man, zonder kind. En nee, niet voor werk maar met m’n beste vriendin! #girlsweekend🎉

Maandag
Just another Monday, just another new start of the week. Behalve dan dat Lukai (Curtey’s neefje) na de opvang bij ons kwam spelen. Lukai en Curtey zijn echt gek op elkaar en kunnen heel leuk met elkaar spelen. Ze zijn echt beste vriendjes en zijn af en toe net Jut & Jul. Aan het einde van de middag belde Xiomara me spontaan op en stelde ze voor om een drankje te gaan drinken bij Mood Beach. Why not? dacht ik alleen maar. Moet kunnen toch, op een maandagavond? 🤪 Nee maar even serieus, vaak zijn we zo geneigd om vast te houden aan routines en spontaniteit te vergeten wat ik eigenlijk zo zonde vind! Ik betrap mezelf er ook vaak op hoor, maar ik ben de laatste tijd bewuster bezig om meer ruimte te geven aan spontaniteit (in welke vorm dan ook). Want waarom voelt het eigenlijk apart om op maandagavond een drankje te gaan drinken met een vriendin? Omdat je man en kind thuis zijn? Omdat je de volgende dag moet werken? Omdat je op tijd in bed moet liggen? Ik zie het problem niet. Moet af en toe kunnen vind ik. Heerlijk.

Dinsdag
Over vandaag kunnen we erg kort zijn. De ochtend ging vrij moeizaam vanwege een korte nacht, een chagrijnige man en een kind wat absoluut niet meewerkt en precies het tegenovergestelde doet van wat ik zeg. Daarnaast heb ik vandaag niets spannends of opmerkelijks gedaan: gewerkt op kantoor en ‘s middags in de tuin met Curtey gespeeld. Simple as that.

Woensdag
Vandaag was het tijd voor Curtey’s eerste zwemles! Nou ja zwemles, zo kan je het nog niet echt noemen maar het is een begin! Ik zat er al een tijd over te denken om met zwemles te starten voor Curtey want hier op het eiland kan je er niet vroeg genoeg mee beginnen vind ik. Tuurlijk, het is afhankelijk van je kind maar in ons geval is Curtey gek op zwemmen en wil ik graag dat hij op een veilige manier kennis maakt met water en niet in paniek raakt als hij koppie onder gaat. Dus zijn we vandaag naar zijn eerste ‘zwemles’ gegaan. De toddler lessen zijn altijd samen met een ouder dus ik moest ook het zwembad in. In plaats van gebruikelijke bandjes kreeg hij dunne, rubberen bandjes om z’n armen waardoor hij zelf harder moest werken om boven water te blijven. Tijdens deze eerste les ligt de focus vooral op bellen blazen in het water (zodat hij leert om niet in te ademen onder water) en wat hij moet doen als hij toch water binnen heeft gekregen. Ook moest ik spelenderwijs een aantal keer z’n hoofd onder water doen zodat hij daar ook langzaam aan went. Zoals je wellicht weet zit Curtey midden in z’n “NEE!” fase dus ik was nogal benieuwd hoe het zou gaan. En inderdaad, aan het begin van de les was het voornamelijk ‘nee’ maar tegen het einde van de les was dat al een stuk minder. Belangrijk is om veel te blijven oefenen in het water dus voor mij is dat alleen maar reden om vaker naar het strand te gaan hehe. Na de zwemles ben ik thuis gaan omkleden en ben ik doorgereden naar Karakter. Ik had namelijk een etentje met m’n collega’s vanwege Restaurantweek. Terwijl ik daar aan het water zat realiseerde ik me dat ik nog nooit ‘s avonds bij Karakter heb gegeten en ik besloot direct om dat vaker te gaan doen. I mean, look at that view 😍

Donderdag
Ik heb vandaag de hele dag gewerkt en Curtey was ‘s middags bij z’n neefje aan het spelen. Curtey zit nu in de overgangsfase van wel een middagslaapje naar geen middagslaapje doen. Eigenlijk red hij het nog net niet om een hele dag niet te slapen maar hem ‘s middag in bed leggen voor een dutje werkt ook niet meer.
Dus wat er meestal gebeurt is dat hij in de middag ergens rond 15 uur in slaap valt als we bijvoorbeeld in de auto zitten, of dat hij rond 17 uur heel jengelig wordt omdat hij eigenlijk doodmoe is. Maar ja, rond dat tijdstip laat ik hem niet meer slapen anders is het ‘s avonds en/of ‘s nachts weer feest. Toen ik hem vandaag aan het einde van de dag ophaalde kreeg ik te horen dat hij de hele dag niet had geslapen dus ik hoopte dat ik hem op tijd op bed kon leggen en dat hij de hele nacht goed zou doorslapen. That was wishful thinking helaas. Hij was het bedritueel enorm aan het rekken dus hij sliep pas tegen 21 uur en middenin de nacht voelde ik opeens een voet in m’n rug stompen. Curtey was wederom ongemerkt bij ons in bed gekropen…

 

Vrijdag
Op vrijdag werk ik eigenlijk niet en staat de ochtend meestal in het teken van sporten, Papiamentu les, boodschappen doen en aan m’n blog werken (of ergens een koffietje drinken, komt ook vaak voor). Even een paar uurtjes voor mezelf terwijl Curtey op de opvang zit. In de middag plan ik dan meestal iets leuks in met Curtey en vandaag gingen zijn neefjes ook gezellig mee. Ze wilden graag naar het Kindermuseum, so the Kindermuseum it is. Het is grappig om te zien dat Curtey altijd met dezelfde dingen speelt als hij daar is. Hij rent erop af en je hoort hem voorlopig niet meer. Helemaal in z’n eigen wereld zit ie dan. Vind ik fascinerend om te zien. Voor de rest was het niet zo’n spannende vrijdagavond. Ik dook vroeg m’n bed in, zin in morgen!

Zaterdag
It’s time for New York City!! Vandaag vertrek ik met BFF Xiomara voor een lang meidenweekend naar New York. Het is alweer 9(!) jaar geleden dat we met z’n tweeën voor het laatst weg zijn geweest dus we vonden het wel weer tijd! Het was vrij spontaan en impulsief besloten dus nu stond ik ineens m’n koffer in te pakken een paar uur voordat ik vertrok. Maar voordat ik vertrok richting het vliegveld ging ik eerst nog even met Curtey naar z’n tweede zwemles (girls trip of niet, daar had Curtey geen boodschap aan 😅)
De vlucht was rechtstreeks naar New York en duurde iets langer dan 4 uur. Xiomara en ik keken elkaar aan en we konden bijna niet geloven dat we 4 uur lang in een vliegtuig zaten zonder elke minuut bezig te zijn met je kind. Wat een luxe! Vanaf het vliegveld in New York gingen we gelijk door naar het hotel om ons daar klaar te maken voor dinner bij Tao. We kwamen daar tegen 23:00 uur aan en het was nog steeds mega druk in het restaurant. Elke tafel was bezet en er stond nog steeds een rij met mensen te wachten op een tafeltje. Bízar. Na het eten zijn we nog een dansje gaan doen in de naastgelegen, gelijknamige club alsof we energie voor 10 hadden. Maar na 2 drankjes moesten deze moekes het opgeven tegen de vermoeidheid en gingen we richting hotel.

Zondag
Deze ochtend stond het Rockefeller Centre op de planning. De laatste keer dat Xiomara en ik in New York waren wilden we ook hier naartoe gaan maar ik kan me nog herinneren dat de rij mega lang was dus dat hebben we toen niet gedaan. Deze keer had ik vooraf kaartjes online gekocht en konden we zo doorlopen. En toen stonden we daar opeens op de 70e verdieping uitkijkend over Manhattan, Central Park, New Jersey en Brooklyn. Ik vond het fascinerend om te realiseren hoéveel wolkenkrabbers New York wel niet heeft en dat er mega veel gebouwd is op eigenlijk maar een heel klein stukje grond. Letterlijk een concrete jungle. Vervolgens hebben we zo ongeveer de hele Sephora leeg geshopt (grapje, valt echt wel mee), hebben we wat basketball shirtjes gekocht voor onze mannen thuis en zijn we heel toeristisch over times Square gelopen. Daar krijg je honger van dus zijn we gaan lunchen bij The Smith in Midtown. The Smith is een all day restaurant/bar met meerdere locaties in New York en daarbuiten. Het is er mega druk rond lunchtijd dus mijn advies is wel om van tevoren te reserveren. Er hangt een goede vibe, het personeel is heel aardig en attent maar bovenal, het eten is lekker! Ik startte met een smeuïge burrata en daarna genoot ik van een flatbread met gegrilde champignons, fontina kaas en truffel met een gebakken eitje erop. Heerlijk! Xiomara had een kale, quinoa en shrimps salade waar ze het 2 dagen later nog steeds over had, haha. Aanrader dus! Na deze uitgebreide lunch zijn we weer verder gaan winkelen en vervolgens bijtijds naar ons hotel gegaan om even te rusten. In de avond stond La Esquina op de planning. Ik heb een soort ongeschreven motto: ‘het is geen vakantie zonder taco’s’ dus dan mocht een bezoekje aan La Esquina tijdens deze trip niet ontbreken. Denk een speak easy Mexican restaurant middenin Soho met leuke muziek en handsome barmannen. Het publiek is heel gevarieerd, van hipster meisjes tot zakenmannen in pak die compleet losgaan op de kleine dansvloer. Ik heb waarschijnlijk de lekkerste maar meest spicy ceviche ever gegeten en de taco’s waren ook zeker goed te doen. Must visit when you’re in New York!

In de photo diary van volgende week lees je over deel 2 van m’n New York trip!

Liefs Gala