fbpx

Week 8: Drukke dagen in Amsterdam en bloed prikken met Curtey

M’n laatste dagen in Amsterdam waren druk en voelde af en toe als een race tegen de klok. Daarnaast was ik natuurlijk aan het aftellen totdat ik m’n mannen weer zou zien! Het was goed om weer even in Amterdam te zijn. En ondanks het fijne weer daar verlangde ik toch ook weer naar het tropische klimaat op Curacao…

Maandag
Maandag heb ik vrijwel de hele dag gewerkt. Van orders opsturen tot samples selecteren en mails beantwoorden tot facturen opstellen, het was een drukke maar vruchtbare dag. Aan het einde van de middag ben ik weer naar ons appartement gegaan want de loodgieter kwam langs om de boiler te maken. Godzijdank is dat gelukt en doet de verwarming het weer en hoefde ik me daar niet meer druk om te maken. De dag sloot ik af samen met Liv bij de SupperClub waar we hebben gegeten en zijn blijven hangen voor een drankje en dansje. Het was lang geleden dat ik voor het laatst bij de SupperClub heb gegeten. Ik denk serieus wel 10 jaar geleden. Maar het eten was echt heel lekker en de service was goed.

 Dinsdag
Gelukkig geen hangover van de dag ervoor want ook deze dag was weer lekker volgepland. Om 10 uur had ik werkafspraak in Amsterdam die langer duurde dan gepland maar wel heel positief was. Daarna ben ik bij vrienden van ons langs gegaan om ze even gedag te zeggen en een theetje te drinken. Zij hebben een zoontje die precies een jaar jonger is dan Curtey dus het was heel leuk om te zien hoeveel hij gegroeid is in de afgelopen maanden. Natuurlijk ben ik weer veel te lang blijven hangen maar als ik het gezellig heb kan ik nog wel eens de tijd vergeten. Aan het einde van de dag had ik nog twee telefonische werkafspraken staan en daarna was het tijd om m’n koffers te gaan inpakken want de volgende dag vloog ik terug naar Curacao.

Maandag en dinsdag waren zulke drukke dagen dat ik vrijwel geen foto’s gemaakt heb…

Woensdag
Tijd om terug te gaan naar Curacao! Maar eerst nog even ontbijten met Liv bij Bagels & Beans. Grappig, voordat Liv en ik met onze gezinnen naar het centrum van de stad verhuisden woonden we redelijk bij elkaar in de buurt. De Bagels & Beans in de Zeilstraat was toen precies het middelpunt qua afstand dus we spraken daar best vaak af voor een koffie of een bagel tuna melt. Dat was meestal in het weekend in de tijd voordat we allebei moeder waren. Veel persoonlijke en soms ook wel emotionele gesprekken hebben we daar gevoerd. Dat was echt ons plekje. Het liefst op het bankje voor de deur in de zon. Vervolgens verhuisden we allebei naar de stad en kwamen we er nooit meer. Dus toen we de afspraak maakten om samen te gaan ontbijten was de locatie snel bepaald. Daarna was het toch echt tijd om richting Schiphol te gaan. Amsterdam weer achterlaten en een 9-uur durende vlucht overbruggen voordat ik m’n mannen weer zou zien. Toen ik aankwam op Curacao en de aankomsthal kwam uitlopen rende Curtey op me af en kreeg ik een hele dikke knuffel en heel veel kusjes. Wát had ik hem gemist!

 

Donderdag
Back to business as usual. Ik heb Curtey weer naar het speelschooltje gebracht en dat ging opmerkelijk beter dan de weken ervoor. Tijdens mijn verblijf in Amsterdam heeft Jared hem elke keer gebracht en dat ging veel beter dan wanneer ik hem bracht. Ik was dus al bang dat het bij mij weer drama zou worden bij het afscheid maar dat viel dus mee. Daarna heb ik thuis heel rustig aan gedaan. Ik had eigenlijk Papiamentu les maar ik had het afgezegd want ik was moe en wilde gewoon thuis zijn. Ik ben maar direct begonnen met het uitpakken van m’n koffers want als ik dat niet meteen doe dan blijven ze gerust twee weken onaangeraakt in de kamer staan. Ik had best veel cadeautjes voor Curtey meegenomen uit Nederland maar ik heb ze niet allemaal tegelijk gegeven. Dat ga ik heel gefaseerd doen in de aankomende weken. ’s Middags hadden we de twee afspraak bij de logopedist staan en dat ging goed. Ze heeft weer veel dierengeluiden herhaald (wat ons huiswerk was) en dat heeft Curtey nu aardig onder de knie. Nu gaan we de geluiden van voertuigen oefenen en ook dat gaat al best goed. Hij pikt het heel snel op maar wel echt alleen wanneer hij er zin in heeft.

 

Vrijdag
Ik stond heel moe en met hoofdpijn op ondanks dat ik voldoende uurtjes had geslapen. Dus ik heb de eerste uren op een rustig tempo doorgebracht. Nu doe ik dat sowieso wel sinds we hier op het eiland wonen maar nu dus helemaal. Wel ben ik in de ochtend met Curtey naar het laboratorium gegaan want we moesten bloed prikken voor een allergie test. Het was alweer even geleden dat Curtey voor het laatst een prikje heeft gehad en dat verliep niet geheel vlekkeloos. Dus ik had me nu ook weer voorbereid op veel tegenstribbelen en een enorme huilpartij. Naast de persoon die het bloed afnam was er nog een andere dame aanwezig om Curtey in bedwang te houden. En ook ik werd gevraagd om Curtey goed stevig vast te houden. Er werd eerst in z’n ene armpje gezocht naar een ader maar dat lukte niet. Ook bij z’n andere armpje kreeg ze de ader maar niet goed zichtbaar en ik zei al tegen mezelf dat dit een slecht idee was. Zal je zien dat ze eerst een aantal keer verkeerd gaat prikken voordat ze de ader te pakken heeft. Uiteindelijk vond ze een ader in z’n handje. Curtey keek nieuwsgierig om zich heen en liet het allemaal op zich afkomen. Op het moment dat de naald in z’n handje ging gebeurde er… helemaal niets! Geen kik gaf hij! Hij schrok niet eens toen de naald in z’n handje werd gezet en het leek eigenlijk alsof er niets gebeurde. Dit was wel het laatste wat ik verwacht had.

 

Zaterdag
We begonnen de dag met een frisse duik in het zwembad en fruit eten in de zon. Nadat Curtey z’n dutje had gedaan zijn we richting Janthiel gereden waar we geluncht hebben bij Papagayo. Sinds dat we op Curacao wonen was ik nog niet naar Papagayo gegaan omdat ik het er altijd zo druk vind. En met Curtey vind ik dat niet altijd fijn. Nu viel het met de drukte wel mee, maar er draaide een DJ keihard reggaeton muziek. En normaal heb ik met reggaeton niet zo’n moeite maar nu ik met m’n kind aan het lunchen was mocht van mij het volume wel niveautjes lager. Na de lunch hebben we de laatste uurtjes van de zon genoten aan het zwembad. Curtey was heel eigenwijs en wilde z’n zwembandjes niet om. Ondanks dat ik aan hem uitleg dat hij z’n bandjes nodig heeft omdat hij nog niet kan zwemmen protesteert hij hevig en loopt hij eigenwijs het water in. Totdat hij natuurlijk niet meer kan staan en met z’n gezicht onder water komt. Daar schrikt hij dan zo van dat hij gelijk het water uit komt rennen en zich stevig aan me vastklampt. Vervolgens gaan de zwembandjes heel makkelijk om z’n armen. Soms moet een kind eerst zelf iets ondervinden voordat ze naar je luisteren 🙂

 

Zondag
Dit was echt een typische lazy Sunday. In de ochtend heb ik thuis een beetje opgeruimd, filmpje gekeken met Curtey en spelletjes gespeeld. In de middag werd Curtey opgehaald door zijn tante om naar het Kindermuseum te gaan en toen kon ik nog even een paar uurtjes werken. Ik had nog de intentie om aan het einde van de dag uit huis te gaan om ergens met z’n drieën wat te gaan eten maar Jared had een deadline voor werk dus dat liep wat uit. Dat was voor mij reden om sushi te bestellen en lekker op de bank een film te kijken toen Curtey eenmaal op bed lag. Ik denk dat dit de eerste keer is sinds we op Curacao wonen dat ik de hele dag thuis ben gebleven. Grappig eigenlijk, in Nederland gebeurde dat wel vaker in het weekend (vooral in de winter) maar hier doe je dat dus eigenlijk vrijwel nooit. Hier heb ik absoluut geen excuus om binnen te blijven!

Tot volgende week!

Liefs Gala