Waarom wij voor de naam Curtey hebben gekozen

mrt 20, 2019 | Personal

Curtey, die naam hoor je niet vaak. Deze opmerking hoor ik wel vaak wanneer ik antwoord geef op de vraag hoe mijn kind heet. Vaak moet ik de naam ook nog spellen voordat men echt doorheeft hoe je de naam uitspreekt. En het klopt. Het is ook niet een veel voorkomende naam. Sterker nog, voordat ik Jared leerde kennen had ik nog nooit van deze naam gehoord.

Vorige week heb ik een blog post live gezet waarin ik 10 vragen beantwoordde die over Curtey gingen. Deze vragen waren door mijn volgers ingestuurd via Instagram en ik heb ze dus verzameld in een blog post. Een vraag die een aantal keer voorbij kwam was hoe we aan de naam Curtey zijn gekomen voor ons kind. Niet alleen via Instagram krijg ik deze vraag regelmatig maar juist ook in real life. Het antwoord op deze vraag is simpel. Maar het verhaal erachter vind ik bijzonder.

We hebben Curtey vernoemd naar Jared’s broertje die helaas 17 jaar geleden is overleden. Ik heb geen idee hoe het is om iemand die zo dichtbij je staat te verliezen maar ik weet dat dit verlies Jared voor de rest van z’n leven heeft getekend. Hij vindt het nog steeds moeilijk om erover te praten. Ze deden alles samen. Samen kattenkwaad uithalen, samen sporten, samen studeren in het buitenland en samen sterk tegen 3 zussen. Van het een op het andere moment was dat weg. Vlak na zijn overlijden kwam de familie erachter dat hij het allermooiste cadeau ooit had achtergelaten: er was een baby onderweg.

Toen ik 6 maanden zwanger was van onze zoon Curtey zijn we op vakantie gegaan naar Curacao. We hadden wel wat potentiële namen in ons hoofd maar er was nog geen knoop doorgehakt. Lewis vonden we vanaf het begin een leuke naam. Het was kort, stoer, internationaal en dus voor iedereen makkelijk uit te spreken. Dane vond ik een hele leuke naam, Jared wat minder. En vervolgens zat de naam Xavi lang in ons hoofd. Tijdens de vakantie op Curacao lag ik uitgeteld op de bank bij Jared’s ouders thuis en keek ik naar een foto van Curtey. “Stel je voor dat ons kindje heel erg op Curtey lijkt. Dat zou wel bijzonder zijn” zei ik tegen Jared. Die opmerking heeft iets in hem getriggerd en vanaf dat moment speelden we allebei met het idee om ons kindje naar hem te vernoemen, zonder dat tegen elkaar te zeggen.

Eenmaal terug in Nederland en met nog maar een paar weken te gaan tot de bevalling werd het toch wel tijd om een naam te kiezen. Ik denk dat het 3 weken was voordat ik ging bevallen toen Jared tegen me zei dat hij de naam Curtey een serieuze optie vond om ons kind te noemen maar ergens had hij nog enige twijfel. Het is natuurlijk ook best beladen om je eigen kind te vernoemen naar je overleden broertje. Want Curtey was Curtey en ons kind was een ander persoon met een eigen identiteit en hoe je het ook went of keert, door hem te vernoemen zal er altijd een vergelijking of in ieder geval een herinnering gemaakt worden. Maar aan de andere kant vond ik het juist een super mooi gebaar en wellicht was dit wel de enige kans voor Jared om zijn zoon te vernoemen.

Ik snapte Jared’s twijfel en ik zei tegen hem dat we zouden wachten totdat de baby er was voordat we een definitieve keuze zouden maken. Hem eerst aanraken, ruiken en in z’n kleine oogjes aankijken en dan ons gevoel laten bepalen. Diep van binnen was het voor mij al besloten maar ik liet de keuze volledig aan Jared. Eigenlijk ben ik niet zo van het vernoemen. Vaak worden kindjes vernoemd naar hun moeder, vader, opa, oma of andere familieleden en alhoewel ik het een mooi gebaar vind heb ik er niet zo veel mee. Maar in dit geval vond ik het anders. Jared’s broertje is onverwachts overleden toen hij 21 jaar was. Zo uit het leven gerukt van het een op het andere moment. Hij had nog een heel leven voor zich maar hij heeft die kans niet gekregen.

Ze zeggen dat wanneer iemand overlijdt dat het gemis alleen maar meer wordt maar dat de herinneringen vervagen. Hoe hard je daar misschien ook tegen vecht. Door onze zoon Curtey te noemen blijven de herinneringen hopelijk langer in gedachten en wie weet leeft er wel een klein stukje van Curtey sr. door in Curtey jr. Dus toen de verpleegster in het ziekenhuis twee uur na de bevalling vroeg of we inmiddels al een naam hadden keek Jared me vragend aan. En ik knikte alleen maar.

“Zijn naam is Curtey Joy Vivas” zei Jared.

Liefs Gala

 

8 Reacties

  1. Zo mooi❤️

    • Dank je x

  2. wow..heel erg mooi..met tranen in mijn ogen…heel erg mooi ben trots op jullie💋❤

    • Danki Xandra x

  3. Ahhh gala wat mooi geschreven en wat bijzonder!

    • Thanks lief! X

  4. Mooi verhaal <3

    • Danki mam x

Andere berichten die je vast ook leuk vindt

“Ben je alweer aan het werk?”

   Een aantal maanden geleden heb ik een post geschreven over het feit dat ik bijna dagelijks de vraag kreeg wanneer er een tweede kindje komt. Het grappige is dat na het publiceren van die post de vraag niet meer gesteld werd, haha. Vervolgens wilde iedereen weten...

Q&A: 10 vragen over Curtey

Twee weken geleden deed ik een oproepje via Instagram Stories waarbij jij als volger een willekeurige vraag kon stellen over Curtey. Ik krijg namelijk best regelmatig DM's die meestal betrekking hebben op de opvoeding van Curtey of hoe het nu gaat met het slapen. Dus...

3 maanden op het eiland, hoe gaat het nu?

 We zitten alweer drie maanden op het eiland. Drie maanden! Dat klinkt nog helemaal niet zo lang maar voor m’n gevoel zitten we hier al veel langer. Als ik denk aan die laatste weken in Amsterdam voelt dat echt als minimaal een halfjaar geleden. De afgelopen maanden...